Categorieën
Gedichten

Een Grijze Deken


Mijn geest in schaduwen gepakt.
Welk een wens kan ik nog hebben,
welke zijnde drijfveer is er nog aanwezig?

Mijn krachten zijn niet meer.
De energie die eens was, verdwenen.

Ik zie geen toekomst,
kijk met angst naar het verleden.

Vanuit een leegte in het heden is er leven,
Zonder betekenis en zonder gevoel.

Toch voel ik het duistere als deken om me heen.
Deze sluit mijn zintuigen af,
laat een puntje licht me leiden;

In dit lijden dat me nu beheerst.

tc

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.