Categorieën
Gedichten

Schildlach

Soms kan ik schrijven,
schrijven wat ik voel,
denken aan hoe het gaat.

Soms kan ik leven,
leef mijn leven met jou;
voel de intense samenhang.

Nu staat het stil,
nu is er niets meer;
niets dat er toe doet.

De controle die ik heb is dun,
het vasthouden doe pijn;
pijn die ik liever vergeet.

Huilen doe ik zonder tranen,
pijn verborgen met een lach;
een lach, een schild, als één!

|tc

Categorieën
Gedichten

Vaderdag 2020

De man om mee te vechten,
de man die het gesprek onthechte.

Het eenzame leven kon hij leiden,
de interactie onderling vermijden.

Vaak was het contact aan de vlakte,
wanneer hij meermaals de aandacht pakte.

Hij verpeste het gezamenlijk eten,
kon de wereld, behalve zichzelf vergeten.

Toch kreeg ik liefde aangereikt,
ook al werd deze niet vaak bereikt.

Het gebaar was altijd aanwezig,
hield het ons samenzijn bezig.

Nu je er niet meer bent.
voelt het dat de wereld je pas kent.

Je hebt de laatste weken van je leven
de ware aard van je liefde gegeven.

Ik mis je erg op deze dag,
vaderdag is gemis en verdriet met een lach.

Mijn vader heb ik verloren.

|tc

Categorieën
Gedichten

Met spijt


In het heetst van de strijd,
met alle zintuigen open;
Voel ik me alleen, alleen met spijt,
de intense drang om weg te lopen.

tc

Categorieën
Gedichten

Zie


Ik zie mensen staan,
zien zij mij staren?
Ik zie mensen gaan,
kunnen ze mij bedaren?

Waar kan ik de hulp vinden?
Is er hoop om mee te bouwen,
mijn ziel en zaligheid te verbinden?
Het leven te aanvaarden met vertrouwen!

tc

Categorieën
Gedichten

XI


Mij doorklieft de angst van het niet weten.
Dit zet me in een trance,
een gevoel van vergeten.
Willen verdwijnen zo geheten.

Met alleen een deken van duisternis.
Niets dan negativiteit,
mijn omgeving, dierbaren in het gewis.

Alles en iedereen die ik benijd,
voor mij niets dan de dood als vaststaand feit.

tc

Categorieën
Gedichten

Anorah


Al kijkend naar de klok,
gaat het pilletje weg met een slok.

Met de aandacht weer naar de goede kant,
maak je de opdrachten met verstand.

Met deze gedachte,
heb je weer richting zoals je verwachte.

Je trekt weer een rechte lijn,
Met veel gevoel, aandacht en gein.

tc

Categorieën
Gedichten

Oorlogen en Strijd


In de strijd die is gestreden,
waar het hart nog bonst,
Komt het volk terug in het heden.

Een gedachte aan chaos en pijn,
Wordt verdreven in een toekomst,
Waar leven en ziel samen zijn.

tc

Categorieën
Gedichten

Uiteindelijk Doel


Wat ik kan is vaag,
wat er verwacht wordt, helder.

Wat ik zie is onscherp,
Maar het beeld heel duidelijk.

Ik kan niet vertrouwen,
Vertrouwen op het woord van een ander.

Ik wil wel geloven in hetgeen ik niet voel,
Ik wil wel kijken naar een toekomst welke ik niet zie.

Maar wat zegt me dat het goed is,
laat me voelen wat het werkelijk is.

Niet meer dwalen en doelen niet behalen.
Niet meer denken in spiralen van oneindigheid.

Kon de tijd me maar temmen en bieden wat ik verlang,
Rust!

tc

Categorieën
Gedichten

Een Grijze Deken


Mijn geest in schaduwen gepakt.
Welk een wens kan ik nog hebben,
welke zijnde drijfveer is er nog aanwezig?

Mijn krachten zijn niet meer.
De energie die eens was, verdwenen.

Ik zie geen toekomst,
kijk met angst naar het verleden.

Vanuit een leegte in het heden is er leven,
Zonder betekenis en zonder gevoel.

Toch voel ik het duistere als deken om me heen.
Deze sluit mijn zintuigen af,
laat een puntje licht me leiden;

In dit lijden dat me nu beheerst.

tc

Categorieën
Gedichten

Foto


In de foto van het heden
Staat het verleden geschreven!

tc